^jammer dat niemand het heeft geraden. Het was Christiaan van de Kerkhof
Hij was ondertussen een jongvolwassene, maar in Sunset Valley is hij eigenlijk een kind. Misschien was het daardoor moeilijker.
Maar ik heb dus zelf een naam bedacht
Sorry voor het weinige updaten, maar ik zat een beetje in de huiswerkstress
Maar die is gelukkig weer voorbij nu ik mijn eerste cijfer van het jaar weet, dus ik hoop vaker te updaten
Vervolg Vervolg Dag 6 De weeën beginnen...
Op de weg terug besloot ik om maar eerlijk te zijn tegenover Vincent.
'Ik wil niet naar dat feestje, ik voel mij echt belabberd.' zei ik, eerlijk toch?
Hij vond het duidelijk niet erg. 'Geen probleem, die is Christiaan is ook best een griezel.' 'Nee, dat is het niet.' zei ik gauw. 'Ik voel mij echt belabberd, ik heb echt hartstikke buikpijn.' Vincent streek even langs mijn wang. 'Het geeft niet Cyciel.' zei hij. 'Je mag iemand best niet aardig vinden.'
Zuchtend draaide ik mij om en keek uit het raam, soms was Vincent echt irritant.
Toen we thuis aangekomen waren liep ik gelijk door naar de slaapkamer, ik was van plan om even aan mijn boek te schrijven om af te koelen. Maar zo ver kwam ik niet.
Net voor de stoel werd de kramp in mijn buik erger, ik schreeuwde het uit.
Vincent kwam hijgend de kamer binnenstormen. 'Wat is er?' vroeg hij geschrokken.
'De baby komt eraan!'
'Kom we gaan naar het ziekenhuis.' zei Vincent bezorgd en hij probeerde mij zachtjes mee te trekken. Ik keek naar de grond, er lag een plasje. 'Het is al te laat, mijn vliezen zijn gebroken.'
Vincent begon een beetje in paniek te raken. 'Oke, ga rustig liggen en dan bel ik een ambulance ofzo.'
Maar ik trok mij los van hem. Er ontstonden een soort glinstering om mij heen. Ik zag allemaal lichtjes omlaag dwarrelen en ik begon rond te draaien, een paar seconden later hield ik een baby in mijn armen.
Dat was makkelijk.
Ik hield een prachtige knul in mijn armen, Vincent liep naar mij toe en sloeg een arm om mij heen.
'Dat was makkelijk.' zei hij verbaasd, maar toen begon ik weer te schreeuwen van de pijn en liet ik de baby bijna vallen. Vincent pakte de baby gauw over en hield mij overeind. 'Cyciel wat is er?' vroeg hij in paniek.
'Er komt er nog één.' kreunde ik en ik begon weer rond te draaien in die glitterdraaikolk.
En ik hield een prachtig meisje in mijn armen. 'Was dat het?' vroeg Vincent voor de zekerheid.
'Denk het wel.' zei ik nonchalant en ik liep naar hem toe. Vincent was nog steeds verbluft, hij deed zijn mond open om iets te zeggen maar er kwam geen geluid uit. 'Ik weet het.' zei ik zachtjes. 'Het is tijd om te verhuizen.'
Zo zaten we in de taxi, allebei met een baby op onze arm. 'Hoe gaan we ze noemen?' vroeg Vincent zachtjes en hij keek verliefd naar het kind, zijn kind, in zijn armen. 'Het meisje heet Sophie.' besloot ik. 'En de jongen Sam.' besloot Vincent, we keken elkaar verliefd aan.
'Ik houd van je.' zei Vincent. 'Ik ook van jou.'
Laatste update was 10 dagen geleden, ik schaam me diep
Ik denk erover na om tijdelijk er een screendagboek van te maken, ik hoor graag wat jullie daarvan vinden
________________________________________________________________
Vervolg Vervolg Vervolg Dag 6 jahoe, een tweeling...
Voorzichtig legde ik Sophie in de wieg, ik keek haar nog even liefdevol aan. Echt zo'n mooi moeder - dochter moment, ik snoof nog eens even goed door mijn neus in. Hè jakkes, moeder - dochter - vieze luier moment dan. Maar ach, dat kon later wel.
Ik liep naar Vincent toe, hij legde net Sam in zijn wieg. Ik hoorde Vincent zachtjes tegen hem praten: 'Mijn lieve kleine knulletje... samen gezellig later voetballen... wereldkampioenschap?'
Ik blies even zachtjes in Vincent's oor, hij schrok niet hoor. Hij sprong alleen 30 centimeter de lucht in.
Vincent streek even over mijn wang, nu was het een vader - moeder moment, dacht ik blij maar niet voor lang. Vrijwel meteen begon Sam te huilen, hij had duidelijk honger.
Vincent keek mij lachend aan. 'Jouw beurt.'
Zuchtend pakte ik Sam op, moeder - zoon moment dus. Kan ik weer terug naar het vader - moeder moment?
Ik liep naar de keuken en pakte een flesje, nadenkend liep ik weer terug naar de kamer van de tweeling. Het begon al te schemeren, het wordt weer winter.
Ik stopte voorzichtig de fles in Sam's mond en hij begon meteen gulzig te drinken.
'Dat je vindt je lekker hè mannetje.' zei ik zachtjes tegen hem.
Ik legde Sam weer terug in zijn wieg, en ik liep naar boven. Ik verwachtte daar Vincent aan te treffen, maar hij was er niet. 'Vincent.' riep ik. 'Op de wc.' hoorde ik iemand van beneden roepen.
Romantisch hoor.
Ik liep weer naar beneden, en ik kon het toch niet laten om even de babykamer in te lopen. Ik gilde,
de smurfjes (de tweeling) lagen op de grond, hoe waren ze hun bed uit gekomen?
Vincent kwam aanhollen. 'Wat is er? Wat is er?' vroeg hij geschrokken en hij keek naar de grond. 'Hoe komt de tweeling nou ineens op de grond?' vroeg hij verbaasd. Ik wou net antwoorden dat ik echt geen idee had toen die vage glitters weer kwamen.
De tweeling begon rondjes te draaien en even later zaten ze weer op de grond, maar nu opeens met haar en kleding aan.
Dit soort dingen krijg je dus niet te horen bij voorlichting op de basisschool.
De tweeling begon rondjes te draaien en even later zaten ze weer op de grond, maar nu opeens met haar en kleding aan. Dit soort dingen krijg je dus niet te horen bij voorlichting op de basisschool. Geniaal
Superleuke update! Ik heb niks tegen een screendagboek, maar ik vind wel dat je heel mooi kan schrijven dus dat zou ik wel gaan missen. Maar als het tijdelijk is, prima
Ravia schreef: Ik heb niks tegen een screendagboek, maar ik vind wel dat je heel mooi kan schrijven dus dat zou ik wel gaan missen. Maar als het tijdelijk is, prima
Dank je voor de lieve reacties alle vier
Ik denk dat ik doordeweeks een paar screenupdates doe, en in het weekend een normale update.
@>TotallyGeeked< ik snap het ook niet maar dat maakt dit gezinnetje nog interessanter
________________________________________________________________
Dag 7 Time to work!
Lieve lezers,
ik kan wel beginnen met 'lief dagboek' maar aangezien ik weet dat jullie toch allemaal meelezen is de lol daar snel van af.
De laatste paar dagen waren erg hectisch, ik kan mij voorstellen hoeveel werk er komt kijken als je één kind hebt, maar ik heb er twee. Dubbel zo veel wakker worden van gehuil, eten klaarmaken en vieze poepluiers verschonen.
Ik heb de laatste tijd geen eens tijd meer om te schrijven aan mijn boek en ik vrees dat ik daar voorlopig ook nog geen tijd voor krijg. Moeder zijn is een 24/7 baan.
Maar er moet toch brood op de plank komen, Vincent vond dat ook, dus is hij gister naar het gemeentehuis gegaan om te solliciteren. Ze hebben hem gelijk een baan aangeboden, als podiumpoetser.
Echt dikke mik dus.
Naast geldzorgen is er nog een domper gekomen in het Cycielleven, het gaat steeds slechter met Sophie.
Ze ziet de hele dag bleek, ze wil soms niet eten en ze is vaak afwezig. Het enige waar ze altijd aandacht voor heeft zijn getallen, gister las Vincent haar voor uit 'Tellen voor hen die dat niet kunnen' en ze was één en al aandacht. Maar dit is voorlopig het enige lichtpuntje in haar opgroeien, Vincent en ik overwegen om langs een dokter te gaan, maar we vragen ons af of dat zal helpen.
Volgens mij is het geen ziekte.
Ik kan mijn zorgen gelukkig ook vergeten door Sam, gister heeft hij zijn eerste stapjes gedaan! Ik ben nog nooit in mijn leven zo trots geweest!
Ik heb ook vandaag Blair weer gezien, ze stond zo maar ineens voor de deur met een teddybeer en een big smile. 'Cyciel!' gilde ze en ze vloog mij om mijn hals.
Blair kwam precies op het goede moment, ze wist ons allebei (Vincent en mij) weer op te vrolijken, en het beste...
ZE BOOD AAN OM OP TE PASSEN! YES!!!!
Ahum, ik houd heel veel van die kleine schatjes hoor. Maar tja...
Vincent en ik besloten om naar het park te gaan, ik wou onmiddellijk naar de schommels toelopen, maar Vincent trok mij opeens dicht tegen zich aan. 'Nu we eindelijk weer een keer alleen zijn.' begon hij. 'Wou ik je graag iets vragen.' 'Vraag maar.' zei ik nieuwsgierig.
Vincent werd knalrood. 'Ik...'
haha een vampier ! Das zeker een foutje EA????
Leuke update!
En ik denk ook dat het meer dan een ziekte is! Misschien duurt het zelfs een hele lange tijd!
Een week te laat maar ik was ontvoerd door aliens
Nee geintje, echt straal vergeten. SORRY!
Dit is btw het 100ste bericht!
________________________________________________________________
Vervolg Dag 7: WAT?!
'Vraag dan.' drong ik aan, Vincent liet mij los en deed een stap achteruit. Hij voelde even bezorgd aan zijn broekszak, ik zag een bobbel zitten. 'Een cadeautje?' vroeg ik nieuwsgierig en ik deed een stap vooruit, maar hij hield mij tegen. 'Niet zomaar een cadeautje.' En hij ging op één knie.
'Vincent, wat doe je?!' sis ik tegen hem. 'Mensen kijken!' Glimlachend hield hij zijn handen achter zijn rug, ik boog mij nieuwsgierig voorover. Wat boeide het mij ook dat mensen stopte om te kijken wat er tussen ons gebeurde.
Vincent opende zijn handen en daarin lag... een doosje.
Wauw, spectaculair hoor!..
Maar opeens begon ik door te krijgen wat er gaande was. 'Vincent.' zei ik aarzelend. 'Doe je nou een aanz...' Maar Vincent onderbrak mij, 'Cyciel Margareta Reinhilde Petronella de Wit, wil je mijn vrouw worden voor nu en in de eeuwigheid?' vroeg Vincent met een big smile.
'Uhm, even denken...' zei ik grappend. 'JA!!!!' Vincent pakte de ring met een glimlach en deed hem voorzichtig om mijn vinger. Ik hield mijn hand even in het zonlicht om de ring te bewonderen, volgens mij ben ik nu echt verloofd!*
Opeens hoorde ik geklap, er had zich een hele groep mensen om ons heen verzameld. Ik werd knalrood, ik houd niet van in de spotlights staan.
Vincent pakte zachtjes mijn handen en keek mij verliefd aan. 'Hé verloofde.' zei hij zachtjes.
'Hé verloofde.' zei ik terug.
Ben je ooit door een man naar een taxi gedragen? Nee? Je hebt nog niet geleefd.
Tjezus, wat is dat romantisch!
Thuis aangekomen stoof ik gelijk naar boven, naar de telefoon. Beneden hoorde ik gegil, Vincent zou het wel aan Blair hebben verteld.
'Mam?' zei ik door de telefoon. 'Ik ben verloofd!'
'AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!'
*voor de wat minder intelligente mensen onder ons, ik ben verloofd met Vincent niet met de ring.